تقویت نقش گروه های مهم در توسعه پایدار
فصل سوم از دستور کار 21 دارای این عنوان است:"تقویت تقش گروههای مهم". که در این مبحث چنین می گوید:یکی از پیش نیازهای زیر بنایی برای دستیابی به توسعه پایدار مشارکت گسترده مردم در تصمیم گیری هاست.
در متن دستور کار 21 نه گروه اصلی به غیر از دولت به عنوان ذینفعان شناخته شده اند: کودکان و نوجوانان ,زنان ,سازمانهای غیر دولتی, مسئولین محلی, کارگران و اتحادیه های اصناف, تجارت و صنعت, علم و تکنولوژی و کشاورزان.
دستور کار 21 تصریح می نماید که برای ایجاد نوع جدید مشارکت در همه سطوح, بایستی زمینه درگیر شدن گسترده همه بخشهای اجتماعی و اقتصادی را در دستیابی به توسعه پایدار مهیا نمود که شامل مشارکت در شناخت مشکلات, طراحی و بکارگیری راه حل ها و پایش نتایج و دسترسی همگانی به اطلاعات در خصوص تمامی موضوعات و فعالیتهای مرتبط با توسعه پایدار می باشد.
برقراری ارتباط موثر بین شبکه های ارتباطی گروههای اصلی از اهمیت زیادی برخوردار است ضمن اینکه تدارک آموزشهای لازم برای تمامی گروه ها و از حذف موانع در راه دستیابی به توسعه پایدار نیز حیاتی است.
بهر حال گام اولیه برای حرکت به سوی تصمیم گیریهای مبتنی بر پایداری به رسمیت شناختن این گروههای اجتماعی و ایجاد سازوکارهایی درجهت مشارکت آنان در تصمیم سازی هاست.آنچه که هنوز حتی ردپایی از آن در کشور ما به چشم نمی خورد........ Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA