من از جمله کسانی هستم که بیشتر می خوانم تا بنویسم. خودم نیز بر این ضعف واقفم. عمر انسان کوتاه است و شاید ما در جهانی به دنبال پایداری هستیم تا میراث نسلهای آینده را خدشه دار نسازیم که فی نفسه باید بدانیم خودمان ناپایداریم.اگرچه با نگاهی به تاریخچه خلقت ناپایداری عمر هر موجود ولی پایداری در سپردن آن به نسل بعدی، مسیری زیباو هدفمند را می بینیم.

امروز به این آیه برخوردم . برایم جالب بودو قابل توجه دوستانی که درونداد آنها از بروندادشان بیشتر است.