تبدیل مفهوم حفاظت محیط زیست به یک باور ذهنی و عادت تنها راهی است که در نهایت به حفظ آن می انجامد. بهترین زمان براي ایجاد چنین باوري نیز از دوران کودکی است. در این زمینه مدارس نقش حیاتی دارند، اما آن چه مشخص این است که مدیران و معلمان مدارس هنوز در این
زمینه حساسیت لازم را پیدا نکرده اند و این در حالی است که کودکان ما خیلی زود مداد در دست می گیرند و بر روي کاغذ نقاشی می کنند یا مشق مینویسند. به این ترتیب میتوان به آنها این گونه آموزش داد که همه این ها از چوب درست شده اند و با تراشیدن زیاد مدادها یا مصرف بیهوده کاغذها نباید موجب قطع درختان شد. در حین آموزش درباره هر عنصر طبیعی هم می توان شیوه حفظ آن را آموزش داد. آموزش درباره ارزش آب، و ارزش گیاهان با کمک به کودك در کاشت دانه و مراقبت از آن و شیوه هاي بازیافت زباله همگی در کلاسهاي مدرسه امکان پذیر است و می تواند مکمل برخی درسها باشد. برخی از کشورها پا را از این فراتر گذاشته و می کوشند در کتاب هاي درسی دانش آموزان را به شکل علمی با مشخصات گیاهان و جانوران بومی خود آشنا کنند.

منبع:دستورالعمل مدارس جامع محیط زیستی- سازمان محیط زیست